San Damiano - Centrym Franciszkańskie - Duszpasterstwo młodzieży i powołań<

Kilka słów o... franciszkanach

Jesteśmy braćmi z zakonu franciszkanów (pełna nazwa zakonu – Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych), duchowymi synami św. Franciszka z Asyżu, który na początku trzynastego wieku założył nasz zakon. Obecnie jest on podzielony na trzy rodziny. Podział nastąpił w szesnastym wieku. Powstali wtedy bracia reformaci, a później bracia kapucyni. My należymy do rodziny konwentualnej.

Jako franciszkanie chodzimy w czarnych habitach z kapturem, tunikę habitu mamy przewiązaną biały sznurem z trzema supłami, symbolizującymi śluby zakonne. Niektórzy noszą przy sznurze koronkę franciszkańską (wygląda ona jak duży różaniec z siedmioma dziesiątkami).



Nasza rodzina zakonna należy do najbardziej licznych wspólnot we współczesnym świecie - liczy ok. 4,5 tysiąca braci żyjących i pracujących na wszystkich kontynentach. Głównym przełożonym zakonu jest brat Generał (Minister Generalny), którego siedziba znajduje się w Rzymie. Zakon podzielony jest na prowincje i kustodie, na których czele stoją prowincjałowie i kustosze. W Polsce są trzy prowincje franciszkanów. My należymy do prowincji krakowskiej obejmującej południową część kraju, od Zielonej Góry do Przemyśla. Do tej prowincji należy pięciuset trzech braci, mieszkających w dwudziestu czterech klasztorach w Polsce i dwudziestu pięciu klasztorach zagranicą.
Działalność, którą prowadzą bracia jest - ogólnie mówiąc - odpowiedzią na potrzeby miejscowego Kościoła. Jest to wszelkiego rodzaju duszpasterstwo. Przede wszystkim prowadzenie parafii, opieka nad sanktuariami, ważnymi kościołami. Praca ta polega na sprawowaniu sakramentów, katechizacji, opiece nad różnego rodzaju wspólnotami świeckimi, takimi jak : Rycerstwo Niepokalanej, Ruch Światło – Życie, Franciszkański Zakon Świeckich i wiele innych.

Bracia pracują również jako kapelani szpitali i więzień, prowadzą liczne rekolekcje i misje ludowe (w naszej prowincji istnieje specjalna grupa rekolekcyjna i dom rekolekcyjny). Część braci rozwija również szczególną działalność naukową przy tak znanych polskich uczelniach jak Katolicki Uniwersytet Lubelski, czy Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie. Do szczególnych dzieł prowadzonych przez naszą prowincje należy między innymi prowadzenie Katolickiego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego z internatem, Ośrodka Leczenia Uzależnień, organizacja i prowadzenie Franciszkańskiego Spotkania Młodych i festiwalu piosenki chrześcijańskiej „Pokój i Dobro”, działalność ekologiczna w REFA. Bardzo ważną działalnością naszego zakonu są misje obejmujące wiele krajów świata. Bracia należący do prowincji krakowskiej pracują w dwudziestu jeden krajach na pięciu kontynentach. Do ważniejszych krajów misyjnych naszej prowincji należą m.in.: Uganda, Boliwia, Peru, Paragwaj, Uzbekistan. Ostatni z wymienionych krajów powierzony jest naszej szczególnej opiece duszpasterskiej, jako tzw. misja „sui Iris”. Oznacza to, że za pracę ewangelizacyjną na tym terenie odpowiada wyłącznie zakon franciszkański.

Do wybitnych braci związanych z misjami w naszej prowincji należy św. Maksymilian Maria Kolbe. męczennik Auschwitz, który przed II Wojną Światową założył misję w Japonii oraz nasi męczennicy z Peru - słudzy boży o. Zbigniew Strzałkowski i o. Michał Tomaszek. Stanowią oni wzór dla wielu braci pracujących obecnie na misjach. Jeszcze kilka słów o formacji w naszym zakonie. Rozpoczyna się ona rokiem prenowicjatu (Głogówek), podczas którego, mówiąc ogólnie, "poznajemy zakon, a zakon poznaje nas". Następny jest rok nowicjatu (Kalwaria Pacławska), kiedy „dostajemy habity i uczymy się je nosić”, czyli uczymy się jak żyć ślubami czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

Ci, którzy pragną zostać kapłanami (muszą mieć zdany egzamin maturalny), po nowicjacie odbywają sześć lat studiów w naszym seminarium w Krakowie (dokładnie – 11 semestrów nauki zakończonych obroną pracy magisterskiej). Studia obejmują dwa lata filozofii oraz cztery lata teologii, w połączeniu z nauką pedagogiki, psychologii i wielu innych przedmiotów przydatnych we współczesnym duszpasterstwie. Bracia uczą się także języków obcych – w tym na zagranicznych praktykach wakacyjnych. Po zakończeniu seminarium bracia przyjmują święcenia kapłańskie. Dla tych, którzy nie chcą zostać kapłanami, kolejnym etapem formacji po nowicjacie jest juniorat. Trwa on cztery lata. Bracia tam przebywający przygotowują się do podjęcia prac należących do braci nie-kapłanów np. praca jako zakrystianin, organista, zaopatrzeniowiec czy ekonom klasztoru.



Na piątym roku seminarium, lub na koniec junioratu, składa się śluby wieczyste, przyrzekając Bogu raz na zawsze żyć w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie. Wcześniej, począwszy od końca nowicjatu, śluby składa się na rok i co rok się je odnawia.

Jeśli chcesz wiedzieć jak żyjemy na co dzień, najlepiej przyjdź i zobacz sam. Możesz np. przyjechać na weekend do seminarium i uczestniczyć w całym planie dnia z braćmi klerykami – to forma tzw. „otwartych dni”. Możesz również wziąć udział w rekolekcjach organizowanych przez nasze Centrum. Zapraszamy!

br. Mariusz

Komu chcesz służyć?

Ostatnio na forum

Nasza galeria zdjęć


  • Dzisiaj w Betlejem - koncert 19 I 2014

  • Come&See - KRAKÓW - lipiec 2014

  • Franciszkańskie Lato 2010 - "Zakopiańskie klimaty"

  • Franciszkańskie koty za płoty - HARMĘŻE k/OŚWIĘCIMIA - grudzień 2012

  • Kraków - "Z bratem Franciszkiem... stajemy się wolni!" - listopad 2010

  • Franciszkańskie Lato 2012 - "Ze św. Franciszkiem zdobywamy szczyty..."

  • Kadry z filmu edukacyjnego o średniowiecznych zakonach - X 2012

  • BRATERSTWO KRWI - męski weekend

  • Rekolekcje dla kandydatów - Głogówek - sierpień 2012
Subskrypcja

Newsletter

Wpisz swoje imię i adres e-mail jeżeli chcesz być informowany o najważniejszych wydarzeniach naszego Centrum.